Werkgroep Laat De Hoeve Niet Zakken (verder te noemen LDHNZ)

We zijn weer in een nieuw hoofdstuk beland. Althans zo voelt het. We krijgen wederom te maken met zwaar geschut vanuit Den Haag en bijbehorende topdiplomatie. Opdracht van de verkenner en de begeleider is het proces van een besluit over zoutwinning te begeleiden. Waar gaat het volgens ons naar toe en hoe zijn we hier beland?

1 november:

De nieuwe tijdslijn uitgezet door Han ten Broeke is dat er woensdag 1 november, tijdens de Raadsvergadering van de Gemeente Haaksbergen, een besluit wordt genomen over het wel of niet weigeren van de Verklaring van Geen Bedenkingen. De datum 1 november kunt u vast noteren in de fietsagenda, want dat zal het beslismoment worden over de zoutwinning. Tenminste, voor zover we dat nu weten.

Even terug in de tijd, want het is zoals het lijkt. Sinds vorig jaar deze tijd is de procedure blijven hangen in rondjes draaien. Het heeft er alle schijn van dat de Raad geen “Nee” mag zeggen tegen een VVGB en dat er net zo lang wordt getrokken, geduwd, gemolken, paginagroteadvertentiesindekrant, smeergeldbelovenaanHaaksbergen totdat we bezwichten onder de zoutlobby en Nobian vrijelijk zijn gang kan gaan. De druk op de Gemeenteraadsleden door Nobian, de Gemeente Hengelo en Enschede, VNO-NCW, FNV en Twence (om een paar usual suspects te noemen) neemt buitengewone proporties aan. En naarmate de tijd verstrijkt wordt die campagne steeds schaamtelozer. De politieke lobby kreeg allereest vorm in de persoon van verkenner Bernard Wientjes. De opdracht van dhr Wientjes was tussen de regels door kraakhelder en vastgelegd door de Minister van EZK. Er moet een Ja komen en als er een Nee dreigt te vallen dan stellen we het besluitvormingsmoment uit. Aldus geschiede op 5 juli in een drukbezochte raadsvergadering. Dhr Wientjes schreef een eindrapport en gaf de opdracht om het vertrouwen te herstellen, zorgen weg te nemen en de tijdsdruk te verminderen voor een weloverwogen besluitvorming. En er moest een procesbegeleider worden aangesteld.

De procesbegeleider is nu in stelling gebracht in de persoon van Han ten Broeke. Geen onbekende in de kringen van het Ja kamp. Dhr ten Broeke gaat de raadsleden helpen en het proces begeleiden richting besluitvorming over de VVGB Ja/Nee. De mist over de persoonlijke overtuiging van dhr ten Broeke heeft hij uitgelegd in een raadsbijeenkomst; hij is niet neutraal maar kan wel doen alsof. De vraag waarom de Haagse lobby zich zo nadrukkelijk mengt in lokale besluitvorming is niet gesteld, maar was wel een goede vraag geweest.

Han ten Broeke gaat proberen om de raadsleden te helpen die nog in dubio zitten over hun stemgedrag “om een weloverwogen en comfortabel besluit te nemen. Een besluit dat ze ook decennia na dato kunnen uitleggen aan toekomstige generaties.” En na zijn eerste verkennende gesprekken is het hoge woord eruit. Nee is ook een besluit. De opdracht aan onze raadsleden is hiermee ook direct kraakhelder; stel de goede vragen als je deze nog hebt, dan kunnen we 1 november Nee stemmen.

Naar aanleiding van de verkennende gesprekken van Wientjes is vastgesteld dat het geheim gehouden winningsplan (waarin Nobian aangeeft hoe ze gaan winnen, wat de gevolgen zijn van winning en hoe de cavernes worden achter gelaten) openbaar moest worden gemaakt. Dat was een opmerkelijke zet van de besluitvormers. Allereerst omdat wat er onder de grond gebeurt is niet aan ons om in te zien, dat was slechts voorbehouden aan mensen die er verstand van hebben. Ten tweede opmerkelijk want het winningsplan spreekt niet in het voordeel van Nobian’s plannen. En daarenboven zijn de adviezen van SodM en TNO hierover niet heel moeilijk te begrijpen. Kort gezegd stellen zij dat op basis van het winningsplan en de onbekenden die daarin genoemd zijn de zoutwinning ook kan worden geweigerd.

Wat was dan het doel van openbaar maken? Volgens ons om tijd te rekken en de besluitvorming nog diffuser te maken. Hoe dan ook kwam er meer papier op tafel en werd van onze raadsleden gevraagd om ook hierover een mening te vormen. Daarmee kwam de besluitvorming onder tijdsdruk en moest er dus worden uitgesteld volgens een aantal fracties die niet zo snel konden lezen. Frappant bij deze lokale politieke draaimolen is dat onze lokale fracties (DAP en in mindere mate Nieuw Haaksbergen) ook heel makkelijk over lokaal belang heen stappen en graag multinationals het buitengebied laten beheersen. Het is te hopen dat ook deze raadsfracties de goede vragen stellen bij de procesbegeleider zodat ook zij weloverwogen, comfortabel en uitlegbaar naar toekomstige generaties hun lokale oordeel kunnen vellen.  

Wij houden de vinger aan de pols over de voortgang en proberen natuurlijk onze invloed hierop uit te oefenen. Maar uiteindelijk is het aan de raadsleden hoe dit dossier zich voort sleept. Wij overleggen achter de schermen frequent met bijna alle betrokken partijen. Wel vaak, of eigenlijk altijd, op eigen verzoek. Want ondanks dat burgerparticipatie het toverwoord is bij uitstek (en bij vergunningsaanvragen veelvuldig als elementair onderdeel van de besluitvorming genoemd wordt) lijkt het alsof je bij dit soort aanvragen alleen mag participeren als jouw mening past. Aan ons om daar doorheen te breken. Daarom is en blijft het van enorm belang om voortvarend en actief te zijn bij alle betrokkenen, anders wordt er veel over ons gesproken maar niet met ons.

Tot 1 november op de fiets.

Namens de werkgroep,

Epi Winkelhuis en Ludwig ten Broeke.